Laging lulumuha sa pagdaralita Ang bayan ko ng Pilipinas Lupa ng ginto at bulaklak Pagibig ang sa kanyang palad Nag-alay ng ganda at dilag At sa kanyang yumi at ganda
si Minandro'y labis ang pagdaralita, palibhasa'y tapat na kapuwa bata. 251 "Sa pagkakalapat ng balikat namin, ang mutyang katoto'y di bumitiw-bitiw
sa puso ko, Celia’y di ka mapaparam. 16 Itong di matiis na pagdaralita nang dahil sa iyo, O nalayong tuwa, ang siyang umakay na ako’y tumula,